هفت آسمان

از تولد خوانده در گوشم ز اسرار نهان

خردسالی گوشه گیر و مانده در کار جهان

نونهالی صرف تنهایی و مشق بی امان

دست باد افتاد فصل برگ برگ امتحان

نوجوانی پشت سنگر پای پست پادگان

شانه هایی مانده یادم از سر همسنگران

لاله زار آکنده با بویی که بگشاید زبان

غنچه ای تا کرده با روی تو بشکافد دهان

حال این من هم همانم بی زبانی را زبان

 شاخه‌ی نشکفته دامان قامت هفت آسمان