من از کودکی شیفته‌ی نوشتن بودم و «شعر» برایم بخش جداناپذیر وجودم است. سابقه نوشتن رمان و داستان کوتاه و همچنین متن‌های ادبی دارم، اما از حدود ۲۰سالگی شعر را جدی‌تر آغاز کردم؛ زمانی که زندگی‌ام دگرگون شد و من راه تازه‌ای برای بیان خودم پیدا کردم. 
از ابتدا آزادانه و بی‌قید و شرط می‌نوشتم، تا اینکه آشنایی و همراهی با یک دوست شاعر و سپس کلاس‌های دکتر رئیسی مسیرم را روشن‌تر کرد. پس از آن، با تمرین و کتاب‌خوانی مستمر، رشد در نوشتن را عمیق‌تر احساس کردم. 
امروز نوشتنِ شعر برای من تنها یک علاقه نیست؛ اگر یک روز شعر ننویسم، گویی کلمات از من گرفته شده‌اند و دچار فقدان می‌شوم.