بــه نــام خـداوند جــانآفــریـن
کز او یافت ایران شکوه و یقین
زمیـنِ دلیـرانِ شـمشـیرزن
ســرِ سـرفرازانِ مـردِ کـهن
چو دشمن فکند از خبث آتشی
برافروخت ایران ز جان سرکشی
نلرزید از بانگِ طوفان و باد
نشد غیرتش لحظهای در گشاد
دلیران چو کوه ایستادند سخت
به کف تیغِ ایمان، به سر تاجِ بخت
ز البرز تا ساحلِ پارس و هور
طنین شد خروشِ یلانِ غیور
ز خونِ شهیدان وطن لاله بست
به هر قطرهاش عهدِ مردانه هست
قسم بر وجبوجبِ این خاک پاک
که هـرگز نگـردد اسـیرِ هلاک
اگر آسمان تیره گردد ز کین
برآرد ز جان، آتشی این زمین
مـن و نـسلِ فـردای ایـرانِ پیر
بمانیم و این پرچمِ سر به زیر؟!
نه هرگز! که تا جان بود در بدن
بماند ابد، جاودان این وطن
✍️یعقوب پایمرد