گاهی به حدّ مردنم دلتنگ می شوم
گاهی شبیه تکه ای از سنگ می شوم
روح و روان و بودنم را می زنی به هم
گه بی جهت خوشم،وگاهی منگ می شوم
مانند بغض کهنه ی پاییز دم به دم
بر حلق خسته ی غزل آونگ می شوم
گاهی مدار سازش و مهر و چکامه ام
گه تابع مسلّم هر جنگ می شوم
