قالب شعر: شعر سپید

این جهان زیبا نیست
جبر محض است
که ما،
خلق خالق شده‌ایم

کاش میدانستم
پشت آن فکر پلید
که بیاورد مرا از آن هیچ
و بیافکند مرا در پوچی

چه جهانی خُفتَست …

و تو ، ای منجی تنهاییِ من
مَرا با خود بِبَر
آنجا که نباشد هیچ دردی
نمی‌دانم کجا ، اَما

دِلَم زیستن نِمی‌خواهد
دِلَم بودن در این عالم نِمی‌خواهد
دِلَم خَندیدَنِ با غَم نِمی‌خواهد