قالب شعر: شعر سپید

آنگاه که ناقوس های مرگ به صدا در آیند
سکوتی عجیب شهر را فرا گیرد
خفاش های خسته از ضجِّه های شبانه
در آغوش سیاهی شب پناه گیرند
من و تنهایی و غم
به سوی ابدیت اوج میگیریم
شاید که پس از مرگ
در آن هیچِ اَبَد
من ، سایه ای بی صورت و تاریک شوم
یا که نوری بی رنگ
یا که خاموش
در آن هیچ و عدم .