قالب شعر: شعر سپید

من
با کوله‌باری از غم
که توانِ کشیدن آن را ندارم
در گورستانی از خاطرات شوم
در ساعت صفر ، پرسه می‌زنم
بوسه‌ی مرگ نزدیک
به آخر خط رسیده ام
و این شهر شلوغ
با ازدحامی از غریبه‌ها
که هیچ از آن نفهمیدم
مرا به هم می‌ریزد
غریب آمدم
غریب هم خواهم رفت