قالب شعر: ترکیب بند

“خار بلا”

دامن کشیدی از من و بیگانه با این دل شدی
گرم رقیبان گشتی و از حال دل غافل شدی
ظاهر شدی در پیش ما همواره ای مه نیم رخ
آه ای هلال هر شبم بر دیگران کامل شدی
مانند موجی بی هدف سر را زدی بر صخره ها
با آن همه دلدادگی مطرود آن ساحل شدی

هرگز کسی در عشق تو دیوانه وار عاشق نشد
مانند من ای نازنین در عشق تو صادق نشد

یک روز با دل آشتی یک روز دل برداشتی
در گلشن جان و دلم خار بلاها کاشتی
آوار کردی بر سرم غمهای خود را هر زمان
پشت مرا خم کردی و ای سرو قد افراشتی
با ما بگو آخر چه شد آن عهد و عشقت نازنین
آخر تو با ما جانِ جان پیمان الفت داشتی؟

از چشمت افتادم ولی پیوسته در جان منی
هرگز نمیگردی یقین از چشم من افتادنی

هرگز ندیدم دلبری این گونه خوب و دلنشین
سودای تو راحت ربود از کف تمام عقل و دین
آسان گذشتی از دلم، دنیا سراسر شد الم
از داغ تو در سینه ام دل شد نزار و بس غمین
تیر الم ها خانه زد بر سینه ی بی کینه ام
دور از تو غمها یک به یک کردند بر این دل کمین

من آن خمار دائم و سرگشته و زار توام
آن عاشق دلخسته و مجنون بیمار توام

روزی که با دستان خود دل را سپردم دست تو
از جان و دل جانا شدم دیوانه ی پا بست تو
پیمانه ی چشمان تو تا شد به مستی ساقیم
همچون سیه مستان شدم ای جان دمادم مست تو
از آن‌ کمان ابروان تا تیر پلکت شد روان
بر دل چه آسان خانه زد ای من فدای شست تو

بنداز تیرت را که دل از جان خریدارش شده
در عالم دلدادگی مشتاق دیدارش شده

ما از ازل با عشق تو پیمان خود را بسته ایم
تا دل به عشقت بسته ایم از هر دو عالم رسته ایم
با دل وفا را پیش کن با عشق پاک و صادقش
از عشقهای بی هدف عمریست از جان خسته ایم
بازا به دیدار دلم با دل شبی را سر بکن
جز با خیال و یاد تو با دیگری ننشسته ایم

ما را به غیر مهر تو در دل نباشد مهر کس
هرگز نمیگیرد به خود بیرنگی و رنگ هوس

#نسرین_حسینی

15/10/99