قالب شعر: غزل

خزر آواره شده ، هیبت هامون مُرده

جنگل آفت زده ، ایرانِ پُر از خون مُرده

مدتی هست که مردم خودِ شیطان شده اند

توی شهری که خدا گم شده ، قانون مُرده

من به آینده ی تنهایی خود بدبینم

شور و شوقی هم اگر داشتم اکنون مُرده

وای بر حال سیاوش ، که پس از دوری ها

از کسی بشنود آهسته که خاتون مُرده

مصر با قحطی بی سابقه ای درگیر است

کاهنان زمزمه کردند که آمون مُرده !!

دل به معشوقه ی دیگر بسپار ای لیلی

باد امشب خبر آورد که مجنون مُرده

دیرگاهیست که ضحاک نمایان شده است

ترسم این است بگویند فریدون مُرده

کورش آریایی منش