غروب

به غروبِ آفتاب نگاه می‌کنم
چه آرام
در آغوشِ آسمان نشسته است
و صدای موج‌های دریا
چنان
دلِ خسته‌ام را نرم و آرام می‌کند
که لبخند
بی‌اختیار
روی لبانم جاری می‌شود
و چشم‌هایم
از عشقِ گران‌بهای تو
لبریز می‌شوند
ارغوان
صدایم را می‌شنوی؟
ای زیبای جهانِ من
از عشقِ تو
سرشار از شعف می‌شوم
از مهرِ تو
از دلدادگیِ زلالِ تو
از گرمای حضورت
که آرامشی عمیق
در جانم می‌نشاند
مهربان‌ترینم

#پرنیا_یغمور
#سپید