نسیم
چون نسیمی تازه
به سویت میوزم
با پیراهنی
از جنس گلبرگهای رها
در آغوشِ طبیعت
در بر میگیرمت
ای یگانه بهانهی زیستن م
تا بدانی
چنان دوستت میدارم
که نمیگنجد
در باورِ این جهانِ گذرا
تمامِ دلخوشیام خلاصه میشود
در طنینِ صدایت
شیرینیِ خندههایت
و گرمایِ دستانت
ای نیمهی جان،
تا همیشه
همدمِ لحظههایم بمان
#پرنیا_یغمور_(#سرمه)
#سپید