قالب شعر: شعر سپید

اسیرزندان غمم غمی با انتهای فراغ

من محکومم به حبس ابد دلتنگی

درسلولی که نامت

تنها پنجره ی امید است

ومن با امیدی زنده ام که هنوز نمی آید

و این سخت ترین شکل مجازات است