سرزمینم
سرزمینم
بی وقفه درتو نفس می کشیم
تاریخ
با خونها واشکهای تو رقم خورد
سایه های بلند
گذشتگان بودندکه کنارمان محکم ایستادند
جوهره ی وجودمان
چون رودجاریست
بدون توقف
با هر نفس
پیمانی بسته ایم با آسمان بی نهایت
ایستادیم
در مقابل بادهای تندوطوفان
باور داشتیم برای فردایی بهتر
سرزمینم
ما در دل تو جای ماندیم
اما ستارگان عروج کردند و درخشیدند
خاکت زنده است
هنوز میسازی
وبازمی زدایی
تورا چون نگین زمرد می پاییم
درمیان شعله های آتش
درمیان گردبادها
درمیان طوفان های سهمگین
فریبا بابایی