پلنگ زخمی ای در دره ای سرد
چه سخت است عاشق پرواز بودن
ولی از ظلمتِ زندان سرودن
عنانِ اسب زیبای سفیدی
به هرزه یابوی پستی سپُردن
پلنگ زخمی ای در دره ای سرد
ز کفتاران و گرگان زخم خوردن
به نزدِ جمله یاران شرمساری
اگرچه روز و شب بر سر دویدن
چو سنگِ زیرِ چرخِ آسیابی
پیِ طوفان به گردِ خویش گشتن
جوانمردی، صبوری،مهربانی
ولی پشت از غمِ دوران شکستن
به هر گوشی نوای مهر خواندن
چه کم اما نوایی خوش شنیدن
به شب های سیاه روزگاران
طلوع نور امیدی ندیدن
به پایِ زخمی ای، باری ز محنت
به پشتِ خود به تیغستان کشیدن
دهانِ تشنه در صحرای سوزان
به دنبال سرابی پوچ رفتن
اگر هم آب شوری در ته چاه
در آن دیوانه ای سنگی فِکَندن
برای جستن باریک راهی
به قعرِ چاه تاریکی فتادن
ز سوزِ رنجِ بی پایانِ دوران
چو چوبی در دلِ آتش نشستن
(بابا نادر مفلوک، آذر 1404)