( مهر آذر )
( مِهر ِ آذر …! )
مهر ِ آذر در دل من چون نشست
مهره ی جاودی باطل را شکست
آفریده شد سرشتش ماندگار
مهردل را کن برایش دست بدست!
ارغوانی شد به عشق اش جاودان!
دانه ی انگور او شد ناز ِ شست
نام ِ ایمان شد برای کام ِ دل :
چشم خمار سبحان شد آذر پرست
سِرِّ عالَم در جهان و مَنزَلَت
جان مهدی و عیان شد معرفت
چون سپیده شد پگاه ِ عاشقی!
صبح ِ صادق قبلگاه ِ موهِبَت
جعفریان گشت نِماد ِ همدلی !
آیت و ذِکر و نشان ِ عافیت
جان ِ عرفان و غزل در آشیان
فکر و بِکر پوشید لباس ِ ماهیَّت
مهر ِ آذر در دل من چون نشست
مهره ی جادوی ِ باطل را شکست
مهدی عرفانیان