هلال ماه
ماه امشب در بستر آسمان می درخشد
نظاره گر درخشش و تنهایی و اندوهش بودم
در اوج زیبایی غرق غم نشسته
سوسوی ماه در کنار تاریکی
سوسوی عشق دیرینه در قلب من است
یاد می آورم عشق نافرجامم را
عشقی که با زنجیرهای نامرئی به بند کشید
از آن عشق هرگز سخن مگو
بگذار راز بماند
رازی که با دیدن ماه شور جوانی به سر میدهد
و بر ریشه عاشق تیشه میزند
آنگاه من در بند دیوارهای خانه
خانه که
نه، سردخانه
با دیدن هزاران راز عشقمان
با دیدن هلال ماه میبارم
زینب واحدی زاده