تـیره

زنی شکسته از درون

اما قوی از بیرون برایت مینویسد

ورق ها را آماده میکنم

برای تو ، برای خاطراتت

پناه میبرم به شعر و غزل

غم دوری و نبودنت

از تو که مینویسم کاغذ بوی تو را می گیرد

نه تنها کاغذ

هوای خانه پُر می شود از عطر تو

قلم را محکم در دستم می فشارم

انگار که تو را در آغوش کشیده ام

با یاد تو قلم ، آغاز میکنم

آمدن تو پایان خوشبختی من بود

با آمدنت خانه ام را ویران کردی

تو هرگز نجوای عشق مرا نشنیده ای

امشب یاد تو

چون سیل به جانم افتاد

هوای خانه را گِل آلود و تیره کردی

تیره و تار.

زینب واحدی زاده