قالب شعر: غزل

سهمگین تر از کوهیم، ما را ز چه ترسانی؟
ایران به ستوه آید؟ تو پست تر از آنی

صد مشت گره کرده ، کوبند دهانت را
جوری که نخواهد ماند، نه فک و نه دندانی

بی ریشه تر از آنی گر در طلب جاهی
ای مردک بی مقدار، ای بی شرف جانی

این است خیالی پوچ گر وهم ظفر داری
یا فکر کنی رعدی، یا آتش سوزانی

حقا که تو شیطانی، منفورتر از ابلیس
در ذلت و در خواری تا خرخره می مانی

ما ملت طوفانیم، شمشیر ظفر در دست
آسوده نخواهی جست ، می دانم و می دانی

بنشین و بخوان اکنون یک فاتحه در مرگت
نابودی تو حتمی ست گر وعده حق دانی

نویده نامجوفر
#ما_با_قلممون_میجنگیم