(به ساحت مقدس سالار شهیدان امام حسین)
…… …… …… …… …… ……
ای قافیه شعر همه مرثیه خوان ها
وی مصرع پایانی خاموشی جان ها
ای رأس تو بر نیزه کج فهمی انسان
خون تو پر از واژه مردی ست نشان ها
ای کاش زمین خون ترا ترجمه میکرد
تابا گل خورشید می آمیخت دهان ها
وقتیکه زمان نوحه احساس تراخواند
خاموش نشستند دهان ها و زبان ها
خون تو بسی شست سیاهی شب تار
ای زاده پـیغـمبر تـوحـیـد. زمـــان ها
فریاد تو با لهجه هفتاد و دو و ملت
تفسیر شدوترجمه شد باهمه جان ها
ای کــاش مسیح نفســت روح بریزد!
در کالبد منجمد … مرثیه خوان ها..!
