پرسه

آدم‌ها وقتی می‌روند، فقط حضورشان را نمی‌برند؛ تکه‌ای از بودن ما را هم با خود می‌چینند و می‌برند. بودن قبل از آنکه یک اتفاق باشد، یک فرصت است؛ فرصتی که اگر در زمان بودنش به حرمت آن قد نکشی، بعدها تمامِ عمرت را در جست‌وجویِ رد پایش، در کوچه‌های بن‌بست حسرت پرسه خواهی زد.