قالب شعر: غزل

مکتب قم

قالَ باقر(ع)،قالَ صادق(ع)، ریشۀ فقه از کجاست؟
حکمتِ احکام و ایمان، ترجمانِ «إنَما»ست*
درس شاگردان این مکتب، تواضع هست و بس!
روی منبر یازمین، آیینه گی هرجا رواست!
قال باقر(ع) گفتن و ممنون شدن از خود چرا؟
طبع طوطی وار ما، شأن پیامش در حیاست
از چه از «انذار» می خوانی حدیث خطبه را؟
مکتب صادق(ع) بشارت‌گوی عفو کبریاست
«رحمة للعالمین» را با «نذیر» آورده ای؟
با بَشر «تبشیرِ» می آید که اصل ماجراست!
آنچه مردم از شما دارند هرجا انتظار
قال باقر(ع)، قال صادق(ع) گفتن از فضل خداست
حضرت ایشان بسی فرموده از «انصاف و عدل»
هرچه«حق» باشد،فقط «تقدیس» احکامش سزاست
شهر «قم» ، شهر تعقّل در وجوه «مکتب» است
بر چکاد مکتب اش، هم پرچم «آل عبا» ست
شعر «قم» دارد نهنگان در «محیط» عقل و عشق
«مجمع البحرين» حکمت پویِ عرفان آشناست
شهر قم باید که پالایش دهد، هر نیک و بد!
شهر قم، شهر«جمیل المشهد» اُخت الرّضاست(ع)
حضرت معصومه (ع) با خود این شکوه آورده است
کاروانش تاقیامت در عبور از کوچه هاست!
کی شود کهنه علوم «آل موسی» در جهان؟
مکتب ِ حقِ «امامیه»، پر از نشو و نماست!
درکنار مهدی موعود (عج) و درس جمکران
شهر قم درحال تنظیم دروس اولیاست!
می رسد روزی که مهدی (عج) می نهد پا در رکاب
چشم کم سوی «سعا» هرجمعه سمت کربلاست
مکتب شعر امامیه
سیدعلی اصغرموسوی
قم- ۲۰خرداد ۱۳۹۹
*إنما: آيهٔ «إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً»