قالب شعر: {قالب شعر:35}
دلم بردی به یک لحظه شتابم
ز شوقت شعله زد قلب کبابم
بیا، ای گل دگر صبرم سرآمد
چو برگ خشکی اندر پیچ و تابم
به عشقت داده ام دل، ای نگارم
به دل عاشق شدم بر روی آبم
وجودت مرهم زخم نهانیست
به رنگ چشم و گیسوی سیاهِ حبابم
به جان/همواره گریان تو باشم
گدای کوی دلارای تو باشم
ز جان خواهم از این دنیا رها شم
که شاید کم شود درد و عذابم
به شب مه بینم و یاد تو افتم
به عشقت تا ابد من بی ثباتم
به عشقت می دهم دل در تمنا
به یادت ای گل رعنا بتابم
“منوچهر فتیان پور”