می نویسم از تو ای زیبا ترین خاک زمین
دشمنانت کور باشد در همین صحن ثمین
تا بگویم خشکی دریاچه زاینده رود
می فشارم تا به سینه سرخی نقش یقین
یاد میآرم از آن تدبیری گرد آفرید
زور بازوی تهمتن رستم سهم آفرین
از کمان داری آن دریا دل گرد دلیر
شرحه شرحه شد تنشاز تیزی تیر آتشین
بخشی از نام آوران پهنه این نازنین
آرتمیس و ماندانای جنگجو ، خرمدین
تا ابد در کتب صحن پر ضخیم سرزمین
مولوی ، خاقانی و رودکی ، در یمین
حافظیه ، نقش رستم ، سعدیه ، آن مقبره
یوش نیما ، آن فروغم ، ماث امید ، پروین .…
رقیه کریمی (برکه )
تا بماند یادگاری از دیار منزوی
- شعری از دامان این در بر گزین …
1405/1/11


