رقیه خاتون سلام الله علیها

«مرثیه حضرت رقیه س»
میگه  با آه  و ناله ، یه دختر  سه ساله
می دونی  بابا جونم ، پاهام  زده   آبله
از کربلا تابه شام ،حرف نزدم یک کلام
وقتی سر تودیدم،گفتم باباجون سلام
موهات  چرا  خاکیه ، جسم تو افلاکیه
وقتی  باشی کنارم ، از غُصه چه باکیه
چراغونه خرابه  ، روضه  خونه  خرابه
خوش اومدی بابایی،چه داغونه خرابه
قدم  خمیده  بابا ، موهام  سفیده  بابا
تو غربت و اسیری ،دل چه کشیده بابا
دشمنامون خیلیه  ،  صورتامون  نیلیه
غذای  ما ای بابا  ،  جسارت  و  سیلیه
خوش اومدی  بابایی ، دنبالتم  کجایی
یا از  تنور  خولی ،یا طشت  زر  میایی
چشام  چه  بارونیه  ، هنگام   مهمونیه
توی خرابه  دخترت ، دربند و  زندونیه
بابا  بگو  تنت   کو  ،  عقیق  یمنت  کو
رو زانو هام بشین و ، بگو پیراهنت  کو
لبات چرا   خونیه  ،  وقت   دگر  گونیه
مجلس ماتم به پا ، وقت روضه خونیه
عمه دیگه خسته شده،کبوترپربسته شده
از روز عاشورابه بعد،عمه بشکسته شده
منو ببر  بابا جون ، ببر  سفر  بابا  جون
طاقت ندارم دیگه ، نازم  بخر بابا جون
منو  ببر  از  اینجا ، بابا  به  جون زهرا
عمه  دیگه  بُریده ، حلال  کنید عمه ها
عمه  خدا  نگهدار ، دارم میرم سبک بار
حلال کنید  رقیه رو ، عمه  خدا نگهدار
خوش اومدی خرابه(3)
رسول چهارمحالی (ساقی عطشان)