حسینیه دل

«حسینیه دل »
درحسینیه دل روز و شبم اشک ودعاست
که  دلم  سوخته  از حادثه ی عاشوراست
با حسین   روز  ازل  بسته دل  من  عهدی
گریه با یاد  حسین رمز نجات از  دنیاست
پیرهن مشکی من  پرچم غم های  حسین
مجلس روضۀ تو درهمۀ ارض و سماست
فاطمه  درب در و  سینه زن تو  مهدیست
آدم و جن و ملک نوحه گر و غرق عزاست
خون سرخی که شده فخر و مباهات جهان
خون  فرزند  برومند  علی  شیر  خداست
کیست این نور هدا، تشنه  لب کرب  و بلا
به لب اهل جنان، وای حسین واعطشاست
رسول چهارمحالی(ساقی عطشان)