قالب شعر:غزل

ملامت می کنم صدبار این خونخوار جانی را
وَ لعنت می فرستم مَردَکِ پست روانی را

بترس از آه مظلومان عالم، غزه غم دارد
به آتش می کشد آه دلش مزدور فانی را

دل عالم چنان آتش ز آه غزه تب دارد
نمی بخشند هرگز مردمان این شمر ثانی را

چه بی رحمانه بر روی لب خشکیده می بندد
گوارا جرعه ی آبی و حتی تکه نانی را

شنیدم ناله ی شب های غزه ،خوب فهمیدم
ز پیکرهای بی جان معنی صلح جهانی را

به بیداری غذایش اشک شور و گریه آن طفلی
که در خوابش خورَد حلوای ناب تنترانی را

بیا همت کن و برچین بساط ظلم را ، مومن
نمی خواهد کسی همدردی خشک زبانی را

دمی فریاد شو بشکن سکوت وحشت شب را
برون آر از غلاف خنجر آن خشم نهانی را

نویده نامجوفر