قالب شعر: شعر سپید

عاشق سکوت بود
چایی‌اش را،
کنارِ،
خلوتِ،
گنجشک ها می خورد…
صبح را، جور دیگری می دید
کنارِ بالِ قاصدک ها
پهلو به پهلویِ، آبشار
و در هیاهویِ
شیطنتِ کودکانِ بازیگوش
که از سر و کول آسمان
بالا می‌رفتند
تا برق شادی را
در دلِ ،
ریشه هایِ زمین بکارند …
و واژه ها را
برایش مصور کنند …

#مریم_کرمی_صبا