پریشان گویی

تو که رفتی غزلی خسته و بی مضمونم

و چه پاشید ز هم ثِقل و همه کانونم

 

روزها سگ دو زنان بی هدفم میچرخم

شب به شب هم به خودم هم به دلم مدیونم

 

بسکه پرخاشگرم بیخود و بی حد به همه

همه جا شایعه افتاده که یک مجنونم

 

چونکه در مستی خود مات شوم بر عکسی

یا که در خاطره ای بیخود و نامیمونم

 

یا که در فُرمِ نوشتن به قلم فرسایی

می روم در غزلی با غمِ گوناگونم

 

دستِ من نیست که در حال پریشان گویی

چه به احساس درونم و چه در بیرونم

 

اسمِ یک زن که تو باشی به تنم می ریزد

همه جا در همه ابیات تویی خاتونم

 

غصه اینجاست نداری خبری از حالم

که تو رفتی و من از شعر ..فقط ممنونم

 

#مهدی_شهسواری

#پریشانگویی