پرواز در قفس

در کام خود فرو ببر ای موج غم مرا

باید که مرده باشم و من زنده ام چرا

در حیرتم که بال مرا هم شکسته اند

بر بال باد گشته ام اما رها رها

سد می کشی به رویم و می گویی ام برو

پرواز در درون قفس تا کجا کجا

آهی مگر که همدم تنهایی ام شود

از دل برآید و بنشیند به جان ما

پر بسته دل شکسته به تاراج غم اسیر

حتی نمی رسد که به فریاد من صدا

در را گشود مرگ و صدایی شکسته گفت

آرام باش خسته دلی گر بیا بیا

۲۳ نیمه شب شنبه

۲۱ مهر ۱۴۰۳