جام جم

جمشید آن زمان که به کف جام می گرفت

یا کفر ، سجده در بر اصنام می گرفت

آن دم که نور طلعت ماهت به پرده رفت

آن روزها که هم دل ایام می گرفت

ای کاش بودی و دگر آن دم کسی نبود

دل در حریم امن تو آرام می گرفت

ای کاش آن زمان که به حج می روی دلم

همچون نگاه ناب تو احرام می گرفت

بودی اگر زمان هبل ها منات ها

کفر آن زمان به یمن تو اسلام می گرفت

ای کاش بودی و سر پر فتنه عدو

از یمن حضرتت همه سرسام می گرفت

ای کاش در بیان نبود وجود تو

آن دم زبان الکن اوهام می گرفت

ای کاش این قصیده طولانی فراق

روزی ز دست غیبتت اتمام می گرفت

زاغی و بلبل این همه ابراز کرده اند

عشقی که از محبتت الهام می گرفت