هزاران آفرین بر رنگ و رویت!
به گلرخسار پر مهر نکویت!
که روی جمله ی یکتاپرستان
به جای قبله می گردد به سویت!
نه روی و بوی و مویت بی نظیرست
که بی همتا بود خود خُلق و خویت!
به گرد خانه ی کعبه نگردد
هر آنکس کو بگردد گرد کویت!
یقینا تا قیامت مست گردد
بنوشد جرعه ای گر از سبویت!
هزاران جان خوش از طوع و رغبت
سپر کردیم بر تیر عدویت!
نظر کن بر جمال پاک یزدان
خدا آنجا نشسته روبرویت!
یزدان پاک مهر