قالب شعر: غزل

ای بهشتِ رنگ و نور، شهرِ تاریخِ نهان

کُلِ دنیایی ولی ،گویند تُرا نصف جهان

در تو نقش آسمان افتاده گویا بر زمین

آینه داری به هر گنبد، به تاریخ ،این زمان

کاش باشد در دلِ تنگ و نگاهِ مردمان

تا دوباره زنده گردد زنده رودت ،پرتوان

در خیالِ پل هنوز ردّ وُ صدایِ پایِ آب

صد غزل شیون به گوش آید ز سنگِ بی‌زبان

چارچشمی خاطراتم سویِ چارباغت هنوز

تا بجوید گوهرِ گم‌گشته از پیر وجوان

مانده مفتونت به جان این عاشقِ شیدا، امین

زنده گردد ،رودِ تو از اشکِ گرمِ عاشقان