رسم عقابی
سرگشته ام در خلأ مطلق
ناگهان وزش بال کبوتر
گواهی می دهد
که تنها نیستم
پیش تر می روم و
سایه فراخ تر بر فراز سرم
بال گسترده شاه آسمان،عقاب
اثرش خروشانتر
شوکت عقاب
دگر پرندگان را
مسحور کرد
که پس از او
چون او بال زنند
بالها را چون او باز
نقش پردازتر از
آن چه هست بنمایند
در نسیم ممتد ایام
رسم های بدیع عقابی
جاری چون رود
در رگ های زمان
پیروان رسم،
سینه به سینه
سرمست
و خندان تر از دیروز
و رسم عقابی
تا افق های کهکشان
پیروز و پرکشان