بعدتو

بعدتوهرگزندیدیم خنده برلبهایمان

ماه را روشن ندیدیم دردل شب هایمان

آفتاب سرمیزندخورشید می آیدبرون

روشنی امانداردبعدتوروزهایمان

روزها و هفته ها مانندبادی درگذر

تیره وتاریک شدبارفتنت دنیایمان