در اوجِ مشکلات، هماره صبور باش!

(غیور باش)

در اوجِ مشکلات، هماره صبور باش!
چون شیر در مصاف شغالان، غیور باش

در موج‌خیز حادثه‌های زمانه‌ات!
«مانند صخره پیشِ تلاطم، صبور باش» ۱

در زیر بار مِحنت و اندوه روزگار
نشکن نظیر شیشه و، کوهِ غرور باش

با همت و تلاش به رفعت توان رسید
مَرد نبرد باش و، به شد‌ّت جسور باش

خوردی اگر شکست مشو ناامید؛ هان!
در سعی و اهتمام، همانند مور باش

در پپش پای مَردم اندیشه، سَد نشو
دل را بِده به مَردم و، راهِ عبور باش

با آنکه هست اهل مَحبت، وفاق کن
اما هماره دور، ز خلق شَرور باش

وقتی که خویش را همه‌جا جار می‌زنی
گهگاه هم مراقب چشمان شور باش

دیدی اگر که طالب عِلم است جاهلی
مثل عصا مَدد کن و در دست کور باش

تاریک شد اگر که دلت، می‌شوی تباه
دل را بِده به خالق و در کسب نور باش

شیطان نفس اگر که تو را می‌زند صدا
پاسخ نده به وسوسه و، فکر گور باش

وادادگی، نشانه‌ی ضعف است بی گمان
ریگی اگر که نیست به کفش‌ات، غیور باش

از توبه رو متاب که کاهد ز کوه جُرم
امّیدوار عفوِ خدای غفور باش

خود را رها کن از من و، «ما» شو به لطف یار
چشم انتظار لحظه‌ی ناب ظهور باش

سنگِ ستم، اگرچه دلت را شکسته است
نشکن دلیّ و ، از ستمِ سنگ، دور باش

جامی طلب کن از کف (ساقی) و نوش کن
تا وارهی ز بند غم و، در سُرور باش .

سید محمدرضا شمس (ساقی)
1402/10/31‌

‌

۱ـ دکتر محمدی مبارز