قالب شعر: غزل

دل مثل  اهن  ربا و دنیا  همیشه  براده
خواهی نخواهی می افتد ان اتفاقات ساده
چه سیب وانگور وگندم.چه گول فرقی ندارد
وقتی که امکان ریخته در پیچ وخمهای جاده
از اولین روز  باید دل کند ،دل کند، دل کند
هستیم گویا  برای تخمین  طول   اراده
پیر و جوان مرد یا زن بی اختیاریم از دم
گفتند و  ما هم گذشتیم ازخویش پای پیاده
گاهی نفس تازه کردیم با جرعه ای اشک ولبخند
ما ارزومند عشقیم .چیزی که دنیا نداده
یک عمر پشت دریم ودر ارزوی رسیدن
ان سوی در هم رسیدن افتاده بی استفاده
باخود نداریم صلح و هستیم دائم پر از شک
این نیمچه بندگی هم از شوق حور است وباده
محراب وسجاده گاهی از انقضایش گذشته
مابیخبر پای انیم ،نا شکر و پر از افاده
گاهی برای رسیدن جنبیدن از جا مهم است
وقتی رسیدی بکن از حیثیت خود اعاده.