قالب شعر: غزل

کار نشد ندارد
اب در هر جا که باشد لاجرم سر می رود
تره به تخمش ،وافسر هم به اختر می رود
سبز شد ادم اگر در شرجی مرداد رشت
از مسیر لوت به کاشان و قمصر می رود
بچه را در خانه ترساند ی اگر که از خدا
میشود لامذهب و در دامن شر می رود
نیمه شب اژیر اگر زد ماشین مش مندلی
یعنی ای ملت، یکی دارد به ان ور می رود
دیده اید و دیده اند و د یده بودم بارها
انکه عمری اسب بوده از جهان خر می رود
تیر و ترکش خورده ایم از دوستان درخانه مان
جنگ اگر باشد عیان ،ادم به سنگر می رود
دزد وقت ی نیمه شب برخانه ی ما می زند
توبه کرده، اشک ریزان و مکدر می رود
با نخودچی حبه ی انگور چون وصلت نکرد
اخرش از خمره تا ساقی و ساغر می رود
باورش سخت است اما دزد که شد اشنا
میشود اقا و با کیفش به دفتر می رود
طفلکی سرباز میهن با دومن گیسوی فر
امده تا پادگاه ،از ان ولی گر می رود
کار وبار وخانه و ماشین بماند ، دسته گل
نسیه حتی میخرد ، و پیش دختر می رود
بچه ا ی میگفت نان شش نفر را میدهد
حاجی اقا خواب خوش بر بالش پر می رود
سرو تا در خاک دارد ریشه، سمبل میشود
!بعد از ان چون کاه بر موج شناور می رود
اخرش هم لو نرفته که ، تلنگ و خواب و کش
با چه ترفند ی ؟چرا؟ از جای خود در می رود ؟