قالب شعر: چهار پاره
می گن غروب که میشه
نـیـلـو فرا می مــیــرن
عــشـقـــای آسـمـونی
یه جوری پر می گیرن
صــدای پـای مــیـخـک
لطیف میشه تو بارون
و جون می گیره انگار
وجــود سـرد گـلـدون
میگن غروب که میشه
فرشتــه غـصـــه داره
هــجوم مـیاره گریـــه
روزا سکـوت می بــاره
گمون میکردم اون شب
می مونی چش براهم
لـبـریـز خنــده مـیـشه
نـگــاه بـی پـنـــاهـــم