قالب شعر: غزل

رئوف

در راه عشقِ تو عرقِ بر جبین خوش است

با مشهدالرضاست که حالِ زمین خوش است

ما در پناهِ گنبدِ شاهانه‌یِ توایم

دشمن به گنبدِ مثلاً آهنین خوش است

آه ای رئوف ضامنِ سگ‌ها نمی‌شوی؟

چون عبدِ رو سیاه فقط با همین خوش است

دنیا اگرچه سخت زمینم زده، ولی

من با وجودِ لطفِ تو حالم چنین خوش است

ایران رکاب باشد و مشهد نگین او

بر این رکابِ نقره فقط این نگین خوش است

شد فرشِ زیر پایِ تو پرهایِ جبرئیل

با این مقام، حضرتِ روحُ الامین خوش است

باب الجوادِ صحنِ تو باب الاجابه است

با تو اباالجواد، دلِ سائلین خوش است

“لطفت اجازه داده که بابا بخوانمت”

بابا رضا ببین، دلِ من هم به این خوش است

#علی_گلچین_پور

سحرگاه جمعه ۲۸ فروردین ۱۴۰۵

حرم مطهر حضرت فاطمه معصومه صلوات‌الله‌علیها