قالب شعر: غزل

پرنده ای به شوق پریدن بگو که یادت هست

من و هراس ندیدن، بگو که یادت هست

صدای غرش شب بود و وحشت بی حد

و حسرت نرسیدن ، بگو که یادت هست

هنوز در دلم آشوب آن صدای غریبه

امید بر تو رسیدن بگو که یادت هست

جهان بدون حضورت چقدر غمگین بود

و درد سینه دریدن ، بگو که یادت هست

اگر چه میوه ی ممنوعه ی بهشتی تو

من و هزار حسرت چیدن بگو که یادت هست