قالب شعر: غزل

قطره با لطف کریمان مثلِ دریا می‌شود

هرکه مجنونِ حسن گردید ، لیلا می‌شود

عزت دنیا و عقبا را کسی دارد، که او-

-خاکِ پایِ اولین فرزندِ زهرا می‌شود

او جذامی را در آغوش محبت می‌گرفت

پس یقینا با وجودش عشق معنا می‌شود

هرکه از خُلقِ کریمش اندکی فهمید،گفت:

با نگاهِ لطفِ او دنیا چه زیبا می‌شود

“نوکری ننگ است اما نیز دارد افتخار”

هر که آقایش حسن گردید ، آقا می‌شود

در میانِ خواب، هنگامِ طوافِ تربتش

چشمِ بارانی شده ، غرقِ تمنا می‌شود

بینِ رویا هم که باشد گنبدِ او دیدنیست

آن قَدَر زیبا که دل گرمِ تماشا می‌شود

بینِ موهایِ سپید و گریه‌های ممتدش-

-خاطرات جانگدازِ کوچه پیدا می‌شود

هر زمانی که به یاد کوچه‌ می‌افتد،هنوز

در دلِ او آتشی سوزنده برپا می‌شود

در میان خانه‌اش حتی غریب و بی‌کس است

مثل او آخر کسی اینقدر تنها می‌شود؟

لحظه‌ی آخر به یاد کربلا افتاد و گفت:

پای دشمن عاقبت در خیمه‌ها وا می‌شود

#علی_گلچین_پور