قالب شعر: غزل

یک نگاهت به من آموخت که در حرف زدن؛

حرف‌ها می‌زند از دور، نگاهت با من…

بی‌صدا حرف دلم را به دلت می گویی

بی‌خبر پل می‌زنی تا دل پنهانم و من

نه سؤال و نه جواب است میان من و تو

فهم ما ساده شده، مثل سکوتت با من

من نخواهم که جهان شاهد این حس شود

بس که کافی است فقط حس نگاهت با من

چشم هایت دل من را ز درونش لرزاند؛

بی‌خبر برد قرار از دل ویرانم و من…