قالب شعر: مسمط

آمدم تشنه زود در واکن

شانه بردار و مو مصفّا کن

منقل و آتشی محیا کن

چای با طعم دود می‌چسبد 

موی تو جنگل است، کاری کُن

گیره را نیزه‌ی شکاری کن

فرق را مثل رود جاری کن

که شنا توی رود می‌چسبد 

((ربنا آتنا عذاب النار))

دست از روی زانوان بردار

خم‌شو و سر به تربتم بگذار

بوسه بعد از سجود می‌چسبد 

با نفسهات زنده کُن نی را

گوسفندی شدم در این صحرا

چوب بردار و هِی بکُن زیرا

زدنِ بی‌وجود می‌چسبد 

دفتر از روی زانویت بردار

سرِ من را بجای آن بگذار

قصه خواندن برای یک بیمار

زیر چرخ کبود می‌چسبد 

تو خدایی خدای طنازی

من کَلیم تواَم در این بازی

ای صلیب شکسته، ای نازی

کُشتن این یهود می‌چسبد 

تیغ بردار و نعره کن، “هملت”

بعد آرام گریه کن، ساکت

فکر کردن بصورت صامت

بین “بود و نبود” می‌چسبد 

خط بِکش زیر چشمهایت را

با من آزاد کن صدایت را

بعد محکم بکوب پایت را

سوز چشم حسود می‌چسبد 

عارفان را به ناز جادو کن

چشم را با سماع همسو کن

بغلم کن به شدت و بو کن

عرق و بوی عود می‌چسبد!

رودِ کارون ستمگری عاشق

دجله عشق و فرات بی‌منطق

بوسه اما سوارِ بر قایق

روی اروند رود می‌چسبد 

بغلم کن مدید تا فردا

گرمتر کن شبِ پراز تب را

خوابِ آرام روی بازوها

حین گفت و شنود می‌چسبد