قالب شعر: قصیده

با محمد، کام را شیرین کنم
سطر سطرِ قصه را آذین کنم
🔸
با محمد، عشق یابد اتّصال
می زند باطل به تن، رنگ خیال
🔸
با محمد، دین حق شد نامدار
عالمِ امکان به نامش وامدار
🔸
با محمد یک جهان ، فرزانگی
بر درِ خانِ خدا ، دلدادگی
🔸
با محمد، رزق گیتی شد حلال
جمله نیکی ها، زِ او گردد خِصال
🔸
با محمد تا اَبَد شور و امید
چشم خورشید از فروغش رو سفید
🔸
با محمد بذرِ حق ، برکت گرفت
چرخِ تدبیر زمان، حرکت گرفت
🔸
با محمد در مرامش این چنین
افرین گفتا به خود مهرآفرین
🔸
با محمد، عین قرآن شد یقین
نیست جز او دولت دل را اَمین
🔸
با محمد نیست بر باطل، عیار
رَب به او بخشید لوحِ افتخار
🔸
با محمد کهکشانی شد زمین
خاک خلقت با محبّت شد عجین
🔸
با محمد پایِ کاریم اُستوار
تا جهان یابد به مهدی، اعتبار
🔸
با محمد ، نور،  نورٌ فوقِ نور
بیکران، مستِ شراب از شوقِ نور