قالب شعر: شعر سپید

روزی‌روزگاری

من و تو

نگاه را

در طنینِ قطره‌ی اشک یافتیم

و سکوت را

در لرزشِ تبسم.

عشق آی عشق

اگر مرگ‌ زندگی‌ست؛

برآنم که مرده باشم،

تا به اعجازِ «دوستت دارم»

در آغوشِ تو برخیزم؛

معجزه کن،

معجزه کن؛

نه برای نجات،

نه برای جاودانگی،

تنها برای ماندن؛

پیش از آن که برگ خسته،

بی صدا روی خاک فرود آید.

#ویرا_بختیاری