کلام پایانی

نبودنِ تو برایم کلام پایانی ست

که عشق وشورِ خیالت کمالِ انسانی ست

دلم بدون تو همچون کویرِ خاطره هاست

بدان تمامِ وجودم ز غم بیابانی ست

منو ندیدن رویت چرا؟ خدا نکند

چنین تفکرِ موهومِ دل پریشانی ست

لبالب از شب و گریه ، ستاره ریز توام

بیا که پنجره هایم همیشه بارانی ست

به یاد چشم خمارت غزل کند عصیان

دلم ، تنم ،قلمم،دفترم چه طوفانی ست

درون سینه ی تنگم چه شورشی بر پاست

ببین که حال درونم عجب هراسانی ست

کلام آخر شعرم همان که اول بود

نبودنِ تو برایم کلامِ پایانی ست

#مهدی_شهسواری