(میلاد حضرت علیاکبر مبارک)
ای در سخا و جود، چو آقای انبیا
ای در وفا و مِهر، چو عباس باوفا
ای در نبرد و رزم چو مولای اتقیا
ای در وقار و حِلم و درایت چو مجتبا
ای کرده جانِ خویش به راهِ خدا فدا
در صولت و جمال، شبیه پیمبری
در شوکت و جلال، مثنای حیدری
در رتبت و کمال، یقیناً که اکبری
در طینت و خصال چهگویم که محشری
ای زادهی حسین! گل باغ مصطفا
روشن شدهاست چشم جهان از جمال تو
عالم شدهاست خیره به حسن و کمال تو
خرّم شدهاست باغ جهان از جلال تو
حیران شدهاست سرو چمان زاعتدال تو
ای مظهر شجاعت و آیینهی صفا
تو آمدی و «روز جوان» از تو پا گرفت
بستان عشق، از تو نشاط و صفا گرفت
بلبل به وجد آمد و از تو ، نوا گرفت
زهره بساط عیش و طرب در سما گرفت
اِنس و مَلَک بهصوت و سُرورند یکصدا
نور دل «حسین» ، تو و ، او : امامِ تو
هستی «علیّ اکبر» و «لیلا»ست مامِ تو
مانده قلم به وصفِ خصال و مرامِ تو
در کربلا چو ماه، درخشیده نامِ تو
ای مستِ جام فیض شهادت به نینوا
ای در خصال و چهره، نظیر پیمبرت
(ساقی) کوثر است علی، جدّ اطهرت
فخر بشر تویی بهخداوند داورت
فخر بشر، نه! فخر خدایی که پیکرت
پرپر شدهست ای گل طاها به کربلا
سید محمدرضا شمس (ساقی)
1398


