قالب شعر: غزل

تو را گفتم نمی دانم چه جوری

کنم من زندگی با داغ دوری

ولی هربار دادی تو جوابم

صبوری کن صبوری کن صبوری

(صبوری خاک عالم بر سرش کرد)

چرا گوشم دهم بر حرف زوری

نمی خواهد چرا هرگز مرا عشق

شرف یابم به دیدارش حضوری

به قربانت روم ای جان جانان

تو را دیدن شده دیگر ضروری