قالب شعر: شعر نیمایی
حیاط خانه ام امشب
از جشن ستارگان نورانی است
خوشه های کهکشانی دور
در هوای چشم هایم جاری است
تن این پنجره ها
می لرزد
از عبور غمناک نگاهت
عطر گل های بیابان
در بستر تنهایی من می رویند
غنچه ها بی تاب
نفس های تو
مثل نسیمی خوشبو
خواب مرا می روبند
و من مثل فانوسی
در میان امواج نگاهت
غرق می شوم