قالب شعر: غزل

در حصار چار دیوار توهم مانده ام

بیقرارم ، در هیاهوی تلاطم مانده ام

طاقت از کف داده ام ، در هیر و ویر سرنوشت

بر فراز عشق با رویای گندم مانده ام

اشک های من تقاص سادگی های منست

از بد تقدیر ِ خود ، در خوان هشتم مانده ام

نبش قبر قاب عکس تو سزاوارم نبود

غوطه ور در خاطرات بی تجسم مانده ام

مانده ام اصلا چرا در طالع من بد نوشت

از ازل انگار بی حق تقدم مانده ام

چاره ام جز باور تقدیر نافرمان چه بود

من که در ابروی یار و مستی خم مانده ام

راستی !! این روزها بدجور قهرم با خودم

من که در انبوهی از سوء تفاهم مانده ام

محمد جوکار

پ . ن :

مانده ام اصلا چرا از ابتدا

یک مشت گندم بر کف دستم نهاد

بعد گفت عزت زیاد